Een grensbewaker ziet de wereld door een paranoïde bril waarvan zijn vrouw en kind slachtoffer dreigen te worden.
Subject
Familie
Title
Hier
Author
Joke Van Leeuwen
Language
Dutch
Publisher
Amsterdam: Em. Querido's Uitgeverij, 2018
231 p.
ISBN
9789021409580 (paperback)

Other formats:

Reviews

Land zonder naam

Roman. In haar volstrekt eigen toon vertelt Joke van Leeuwen in Hier over drie generaties in een anoniem land. Een land waar de mensen onvrij zijn. Maria Vlaar

In het oude Rome vierden de mensen rond de winterse zonnewende het Saturnusfeest, een verre voorloper van het vasteloavond- en zottemaandagsfeest en van carnaval. Omkeringsfeesten, waarop men onherkenbaar verkleed de zot mag spelen, of ieder ander die men wenst, zitten kennelijk diep in het DNA van de westerse mens. Joke van Leeuwen (65) beschrijft in haar vijfde roman Hier zo'n ritueel feest in een land dat trekken heeft van België in de jaren 50 en van de DDR in de jaren 70, maar dat toch vooral een land is gevuld met Van Leeuwens tomeloze fantasie. Op landkaarten 'laat men het hele gebied nagenoeg wit, alsof het een leegte is waar anderen naar believen invulling aan kunnen geven'. In De onervarenen (2015) waarmee ze voor de Librisprijs was genomineerd, was ook al sprake van zo'n 'nieuw' land.

Hier is een ongewone drie-generaties-roman. Grootvader, in het hele boek 'Stamvader' geheten, is douanier in een klein grensdorp. Zijn werk als 'beëdigd controleur der gren…Read more

Ontdaan van alle context

Een naamloos dorp, een grenswachter en zijn hond genaamd Hond vormen de simpele bouwstenen voor een beklemmende roman.

'Hier' is een armoedig dorpje vlak bij de grens, in een voormalig mijngebied. In welk land het zich bevindt weten we niet, maar ze eten er hutspot met draadjesvlees. De grens wordt bewaakt door Stamvader en zijn hond genaamd Hond. Stamvader neemt zijn werk bloedserieus. Regels zijn regels. Hij kan met niemand in het dorp bevriend raken, want dat maakt zijn werk moeilijker, 'wantrouwen is zijn werk'. Hij heeft een goede truc om onschuldig ogende vrouwen op het smokkelen van boter te betrappen: hij zet ze met een vriendelijk gebaar op een plastic kleed naast de kachel. Wanneer er een vettig stroompje langs hun benen begint te druppen, heeft hij beet.

De nieuwe roman van Joke van Leeuwen, Hier, leest als een beklemmende fabel. Na de voor grote prijzen genomineerde en bekroonde historische romans Feest van het begin en De onervarenen bevinden we ons nu in een veel abstracter universum. Tijd en plaats zijn vaag gehouden, het gaat om dat kleine dorp en een grens die niet of nauwel…Read more

Het verhaal speelt zich af aan een onbekende grens, waar een vader de grenspost bewaakt. Zoon Bardo zoekt bevrijding, maar komt uiteindelijk in een zelfde beroep terecht. Hij vindt en dreigt daarna zijn grote liefde te verliezen en beziet de wereld door een paranoïde bril, waarvan zijn vrouw Mara en kind Onna slachtoffer dreigen te worden. Bardo heeft zijn moeder jong verloren en vriendschappen lijken onmogelijk voor hem. Verwijten maken lijkt een erfelijke karaktertrek. Zijn geliefde Mara offert haar leven op: ze verzorgt haar schoonvader, verdraagt Bardo en blijft hopen. Zal de kleine Onna uit de gevangenis van erfelijkheid en de omgeving kunnen ontsnappen? De auteur (1952) is schijfster van jeugdboeken, gedichten en toneel en sinds enige tijd ook van romans. Ze is ook nog illustrator en performer. Chronologisch opgebouwd in vijf hoofdstukken met een vooruitblik in cursief; met Onna, Mara en Bardo als personale vertellers. In ‘De Huid’, het laatste hoofdstuk, noemt Mara Bardo’s huid…Read more

Wie houdt wie gevangen?

Nieuwe roman van Joke van Leeuwen is een intrigerende parabel vol paradoxen

Mens (en dier) zitten op alle mogelijke manieren gevangen in 'Hier', de nieuwe roman van Joke van Leeuwen die dit jaar haar veertigjarig jubileum als schrijver viert. Gevangen in een land dat zijn eigenheid bewaken wil, een land waaruit je niet mag vluchten, opgesloten in een huwelijk waar de liefde uit is weggesijpeld met een man die een vreemde is geworden, gevangen in je meisjeszijn waardoor je op school moet handwerken terwijl je liever handenárbeid doet, gevangen in je rolstoel omdat je knie kapot geschoten is, of erger nog: gekluisterd aan je bed omdat je lichaam zo is uitgedijd dat je het niet meer kunt dragen, en er geen rolstoel is waar het in past.

Dat laatste is het lot van Stamvader, 'beëdigd controleur der grensovergangen', die ervoor waakt dat er geen mensen ongeautoriseerd komen of gaan, en er geen (luxe) goederen worden gesmokkeld naar dit niet bij naam genoemde land. De mensen hebben er knoestige namen als Bardo, Julus, Onna, Mara, Wena, Kleine, …Read more