Boek Nederlands

Het hondje dat Nino niet had

Het hondje dat Nino niet had

  • Vanaf 3-5 jaar
Genre:
Nino heeft een fantasiehondje dat hem helpt bij zijn verdriet. Als Nino op een dag een echt hondje krijgt, verdwijnt zijn fantasiehondje.
Titel
Het hondje dat Nino niet had
Auteur
Edward Van de Vendel
Illustrator
Anton Van Hertbruggen
Taal
Nederlands
Uitgever
Wielsbeke: De Eenhoorn, 2013
[32] p. : ill.
ISBN
9789058388414 (hardback)

Ook in de collectie als:

Boek: Nederlands (andere uitgaves)

Beschikbaarheid en plaats in de bib

Besprekingen

Het hondje dat Nino niet had is het afstudeerproject van Anton Van Hertbruggen aan het Sint Lucas in Antwerpen. De mooi allitererende titel van het boek omvat precies de kern van het verhaal. Nino heeft namelijk een hondje dat alleen in zijn fantasie bestaat en dat alles durft: bij oudoma op schoot, of zomaar in het diepe meer duiken. Het hondje hoort ook alles wat papa aan de telefoon zegt, als hij belt vanuit een ver land. Maar op een dag is het fantasiehondje plots verdwenen, want Nino heeft een écht hondje gekregen. Durft, doet en begrijpt dat hondje alles net zoals het fantasiehondje dat deed?
Van Hertbruggen en Edward van de Vendel snijden in dit bijzondere verhaal over de helende kracht van fantasie grote thema’s aan als verdriet en eenzaamheid. Veelschrijver Van de Vendel heeft zijn sporen ruimschoots verdiend als het gaat om dieren en de emoties die ze kunnen oproepen of verbeelden: denk maar aan Toen kwam Sam en het door Alain Verster prachtig geïllustreer…Lees verder
Nino voelt zich alleen en heeft ‘een hondje dat hij niet had’, dat werkelijk van alles durft, maar ook de gevoelens van Nino heel goed aanvoelt. Op een dag is het fantasiehondje er niet meer en krijgt Nino een echt hondje. Een heel lief beestje, maar hij durft veel minder. Nino fantaseert dan onder meer ‘een niet-nijlpaard en een niet-neushoorn’. Bijzonder fantasierijk prentenboek, waarin het thema van het dagdromen met fantasiedieren uitstekend wordt uitgewerkt. Nino is duidelijk erg eenzaam (zijn ouders hebben geen tijd voor hem, zijn vader is in een ver land heel druk aan het zakendoen, zijn moeder zien we ook op slechts één illustratie, foto’s makend, en dan met haar rug naar Nino) en heeft zijn fantasiedieren nodig als vriendjes. De herhalingen in de tekst zijn erg effectief en benadrukken deze eenzaamheid. Ook in de sfeervolle tekeningen, geïnspireerd op het Scandinavische platteland, weet de illustrator deze eenzaamheid erg mooi te treffen. De fantasiedieren worden doorzichtig …Lees verder

Het hondje dat Nino niet had

Het hondje dat Nino niet had bestaat niet, althans niet voor mama en ook niet voor anderen, alleen voor Nino. Het hondje durft alles wat Nino niet durft: op de schoot van Oudoma zitten, uit een bootje in het diepe water springen... Ook luistert het niet-hondje van Nino mee naar de telefoontjes van papa, uit een land ver weg. Het hondje dat Nino niet had, hield van tranen. Hij vond ze lekker. Dropwater. Op een dag verdwijnt het niet-hondje en krijgt Nino een echt hondje ... een hond die iedereen kan zien. Deze hond houdt niet van het meer en ook niet van Oudoma (net zoals Nino) en hij weet niets over papa of over telefoons uit een ver weg land. Voor Nino geeft dat niets, want dan denkt hij aan het hertje dat hij niet heeft of aan de niet-zebra of de gedachten-giraffe, de onbestaande beer en alle andere hondjes die Nino niet heeft.
Het isolement van Nino die zijn tijd enkel lijkt te verdrijven met fantasiedieren is in het hele boek duidelijk voelbaar. De eenzaamheid van het hoofdp…Lees verder