Boek Nederlands

We komen van ver : gedichten

Carmien Michels (auteur)

We komen van ver : gedichten

Carmien Michels (auteur)
Poe͏̈zie over essentie͏̈le menselijke gewaarwordingen, zoals de behoefte aan contact en communicatie.
Titel
We komen van ver : gedichten
Auteur
Carmien Michels 1990-
Taal
Nederlands
Uitgever
Kalmthout: Polis, 2017
79 p.
ISBN
9789463102919 (paperback)

Beschikbaarheid en plaats in de bib

Besprekingen

Elkaars zwaartekracht helpen dragen

POËZIE. Twee dichters die in hun werk dialogeren met zichzelf, met hun familie en met de buitenwereld: Carmien Michiels en Mark van Tongele vertrouwen op de kracht van de taal, die ze elk op hun manier doen sprankelen. Ook al is de melancholie nooit ver weg.

Weggefokt

En dat is het trieste deel van het verhaal:

in dit land waar je tussen regen

en hagelbui het leven zag, zal je een vreemde blijven.

Verraden door je naam

of kleur of oogopslag, altijd een vreemde,

je kinderen tot vijf generaties ver

vreemden - tot het amberen licht uit hun ogen weggefokt.

in hen rest niets

van je achterland tenzij een handvol genen op onzichtbare

touwladders.

Wie vroeger goed was in klimmen laat zich niet doldraaien,

weet dat touwladders

bij hun terugslag altijd een klap in het gezicht verkopen.

Of vergis ik me, kijk omhoog

daar laten onze voorouders de touwen vieren,

daar zijn we vrijdagen in circustenten

die van de ene soort naar de andere springen, polsen en enkels

vastgrijpen alsof

we samenvallen met onze roots en balanceren tussen afwijzen

wat we herinneren

en beminnen.

Car…Lees verder

Ten strijde met verzen

Vier Vlaamse en Nederlandse debuterende dichters trekken ten strijde zonder navelstaarderij, maar met experiment en engagement.

'Ik heb het even gehad met de poëzie', zei Lieke Marsman eind september in deze krant, enkele maanden na haar succesvolle romandebuut Het tegenovergestelde van een mens. Ze wilde 'weg van haar eigen navel' en zich 'richten op de wereld'. De ongelukkige suggestie is dat poëzie voor navelstaarders is. Vier recente debuutbundels bewijzen gelukkig dat niets minder waar is.

In het lijvige We komen van ver verwijst ook Carmien Michels (27) naar de neiging van haar generatie om weg te kijken van een wereld die in brand staat. Zo schrijft ze in het gedicht 'Middenrif' een regel die neigt naar escapisme: 'Als je de wereld tot droom verbouwt/ heb je geen last van nachtmerries'. Als er in Michels' poëzie echter al sprake is van een droomwereld, dan schuilt die hoogstens in het beeldende karakter van haar verzen, die soms een haast aforistische zeggingskracht hebben: 'Onmacht is jezelf wijsmaken/ dat oude lijken 's nachts verpulvere…Lees verder

Dichter Carmien Michels observeert scherp en schept een duistere, vaak gefragmenteerde wereld

Haar zoeken overschrijdt de grenzen van de werkelijkheid.

In 2016 won Carmien Michels (Leuven,1990), schrijver van twee romans, het Nederlands en het Europees Kampioenschap Poetry Slam. In haar poëziedebuutbundel We komen van ver beziet Michels haar leven en vraagt ze zich voortdurend af waar zij vandaan komt en waaruit haar omgeving bestaat. Een scherp observatievermogen staat in dienst van die onderneming, die een nieuwe, fascinerende werkelijkheid oplevert.

Michels ziet zichzelf steeds als deel van een groter geheel, vanaf de oevers langs de Dijle tot een hotel in Tavistock. Haar zoeken houdt niet op bij de grenzen van de werkelijkheid: ze kan zwanger zijn van haar moeder, of als stamboom het woord voeren.

Opvallend is de rustige toon waarmee ze een duistere en sprankelende, vaak gefragmenteerde wereld neerzet. De stamboom spreekt:

Zwaluwen komen hier om te sterven

als de wind mild is hoor ik ze ingetogen zingen

tradities zitten in veren en vingers

ik t…Lees verder

Carmien Michels (1990, Leuven) studeerde woordkunst, schreef twee romans en won enkele Slam-prijzen. 'We komen van ver', een verwijzing naar onder andere de diverse plaatsen van ontstaan, is haar poëziedebuut en gelijk moet gezegd: dat mag er wezen! De voorkeur voor een eenvoudig taalgebruik maakt haar gedichten voor iedereen toegankelijk. Ook in de onderwerpen is ze niet eenkennig. In principe leent elk voorval, elke observatie of gedachte zich voor een behandeling. De compositie in tien korte delen geeft de bundel bovendien een flexibele ruggenwervel. De vaart in de soepel geschreven verzen gaat soms wel ten koste van precisie. Ook al prevaleert het taalplezier, beide zijn criteria van gelijke waarde. De inzet van Michels uit zich eveneens in een rijke, sensitieve beeldspraak. Die is opvallend lichamelijk van aard. Erotiek speelt natuurlijk een rol, maar ook humor, zoals in het vertederende 'Geen schelp helpt me te horen / wat ik in flaporen van verlegen jaren / vergat'. Zonder meer…Lees verder

Opzwepende taal van Carmien Michels

Janita Monna schrijft wekelijks over poëzie voor Trouw.

Lang geleden woonde ik in een flat naast een plein. Op een dag had een dakloze van afgedankte meubels op dat plein een woonkamertje gebouwd. Met een versleten bank, een krakkemikkige schemerlamp, een oud tafeltje en een min of meer dode plant had iemand zonder huis een thuis proberen te maken. Het had iets ontroerends.

Ik had lang niet meer aan die woonkamer gedacht, tot ik onlangs zat te lezen in het debuut van de Vlaamse Carmien Michels. Zij zag iets vergelijkbaars:

Op een balkon begiet een vrouw haar geraniums

een schooier met zeep neuriet onder de druppels

in een volgend leven is hij Piaf

Michels was voor mij een onbekende naam, terwijl ze toch al een flinke carrière heeft gemaakt: twee romans staan er op haar naam, en vorig jaar won ze de strijd om de beste poëzievoordracht tijdens het Nederlands en Europees Kampioenschap Poetry Slam.

Ik bekeek een paar filmpjes die daarvan gemaakt werden. Op e…Lees verder